پ + ش

 اگر عشق نباشد آدمی نیست              اگر آدم نباشدزندگی نیست

       مپرس از من چه آمد بر سر عشق        جواب آن بجز شرمندگی نیست

بیا پیشم عزیزم

               چشای من خیسن

                                           از دوری تو ای گل

                                                              اشک ماتم می ریزن

بیا پیشم ستاره

                  دلم آروم نداره

                                       از دوری تو این دل

                                                           حسرت گرما داره

دلم واست تنگ شده

                     چشام پر اشک شده

                                            برای دیدن تو

                                                    لحظه ها رو میشمره

کسی دیگه رو نمی خوام

                    واسه پر شدن لحظه هام

                                        دلم فقط تو رو میخواد

                                                      چشام غریبه نمیخواد

کجا هستی عزیزم

                        بیام پیشت عزیزم

                                              تو رو نگاهت کنم

                                                            تا وقتی که سیر بشم

تنهایی یارم شده

                    خاطره دلدارم شده

                                              توی کنج این قفس

                                                                پرنده بی حال شده

تنهایی خیلی سختمه

           تو نیستی خیلی سردمه

                                           شبا توی خونمون

                                                         تنهایی جاش رو تختمه

کسی دردم ندونست

                 کسی درکم نتونست

                                         فقط تو دلدارمی

                                                  جز تو کی دردم دونست؟

بی کس و خسته منم 

                   یه دل شکسته منم

                                                یه روز تو رو می بینم     

                                                                   این رو بدون ای گلم

                                                "نوید جون"

زندگی چون قفسی است

                         قفسی تنگ

                                     وپرازتنهایی

                                             وچه خوب است لحظه ی غفلت آن زندان بان

                                                   و بعد ازآن هم                    

                                                                                          پرواز...    

قصه من و تو مثل قصه زمين و خورشيده چون وقتي که زمين عاشق خورشيد شد و بهش گفت که دورت بگردم هنوز هم زير قولش نزده!!!

زندگي پژمردن يک برگ نيست            بوسه اي در کوچه هاي مرگ نيست
              زندگي يعني ترحم داشتن            با شقايقها تفاهم داشتن

گل سرخ رو دوست دارم
                    چون رنگ خونه
                            خون رو دوست دارم
                                        چون تو رگ جاريه
رگ رو دوست دارم
                   چون به قلب راه داره
                             قلب رو دوست دارم
                                        چون جاي تو توشه